Youropia Flag


05 Οκτωβρίου 2011
Ειδήσεις
Dr. Lektroluv: Ο «γιατρός» της ηλεκτρονικής μουσικής!
Ο Dr. Jekyll και Mr. Hyde της ηλεκτρονικής μουσικής, με τηλέφωνο αντί για ακουστικά, αποκαλύπτεται στη youropia!

Κείμενο: Ελένη Παπακώστα
Φωτογραφίες: Chris Davison

 



Κόσμος. Αλκοόλ. Δυνατή μουσική. Άρωμα βότκας και λεμονιού ανακατεμένο με καπνό φτηνών τσιγάρων. Αγόρια και κορίτσια με έναν κοινό στόχο: να περάσουν καλά εκείνο το βράδυ. Όλοι χορεύουν, τα μάτια μου τσούζουν από τον καπνό που αιωρείται νωχελικά και από τα παιχνιδιάρικα φωτο-ρυθμικά που στήνουν το δικό τους χορό. Στην άλλη μεριά του πάρτι είναι ο «γιατρός» ή κατά κόσμο Dr. Lektroluv. Η προσωπικότητα που κατάφερε να κυριαρχήσει στην βιομηχανία της ηλεκτρονικής μουσικής και πλέον έχει στο ενεργητικό του και τη δική του εταιρία. Και ενώ λίγο-πολύ όλοι γνωρίζουν την persona που κρύβεται πίσω από την μάσκα, λίγοι μπορούν να φανταστούν ότι κάποτε το warm up του ήταν η Blondie ή ότι ο γιος του βαριέται την μουσική του και προτιμά να ακούει εμπορικά…


 

 

 

Πώς ξεκίνησαν όλα; Ήταν ένα παιδικό όνειρο ή ξύπνησες μια μέρα και σκέφτηκες «Οκ, θέλω να γίνω DJ»;


Έγινε με διαφορετικό τρόπο… Την δεκαετία του ‘80 ανακάλυψα στο Βέλγιο ένα καινούργιο είδος μουσικής. Ήταν μια ηλεκτρονική dance μουσική που για μένα ήταν κάτι παράξενο, με γοήτευσε. Ξεκίνησα να βγαίνω έξω και να ακούω αυτή την μουσική και έπειτα ήρθα σε επαφή με διάφορους DJ. Κάπως έτσι ξεκίνησα.

 


Είχες ποτέ κάποιο μουσικό είδωλο;


Όχι, ποτέ δεν είχα είδωλα. Με τραβούσε η μουσική, τα τραγούδια, οι συνθέσεις και τα remix. Ήμουν περισσότερο ενθουσιασμένος με το μηχανικό μέρος και τις συνθέσεις, παρά με κάποιο συγκεκριμένο είδωλο. Νομίζω ότι είχα μόνο ένα είδωλο και αυτό ήταν ο Michael Jackson. Συνήθιζα να αγοράζω τα πάντα από την δισκογραφία του, μέχρι που διαπίστωσα ότι πολλά στοιχεία έμοιαζαν μεταξύ τους… Ξέρεις, είχαν παρόμοιες συνθέσεις. Ήμουν μεγάλος θαυμαστής του όσον αφορά την μουσική, όχι τόσο πολύ σαν είδωλο. Μου άρεσαν διαφορετικά τραγούδια από διάφορους τραγουδιστές, από διάφορα group, όπως από τους Depeche Mode. Ποτέ, όμως, δεν ήμουν μεγάλος θαυμαστής από ένα συγκεκριμένο συγκρότημα.

 


Γνωρίζω ότι ξεκίνησες από ένα “Body to Body” event στο Culture Club της πόλης Ghent στο Βέλγιο. Τι είναι ακριβώς αυτό το event;


Το Body to Body event δημιουργήθηκε από τους ανθρώπους που κρύβονται πίσω από το I LOVE TECHNO, το μεγάλο φεστιβάλ techno στο Βέλγιο. Θέλαμε κάθε δύο μήνες να πραγματοποιούμε ένα μεγάλο ηλεκτρονικό πάρτι σε ένα μοδάτο club. Θέλαμε κάτι καινούργιο, κάτι ξεχωριστό. Τότε άρχισα να πλάθω την ιδέα του Dr. Lektroluv. Δημιουργήσαμε την μάσκα και γεννήθηκε ο Dr. Lektroluv  ζωντανά.

 


Πώς ήταν η εμπειρία του να παίζεις μουσική για πρώτη φορά μπροστά σε ζωντανό κοινό;


Ήταν πολύ παράξενο συναίσθημα. Η ιδέα ξεκίνησε κάπως σαν ένα αστείο. Δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιου μεγάλου marketing. Απλώς προσπαθήσαμε να βρούμε κάποιο τρόπο να προωθήσουμε την electro μουσική και έτσι έπρεπε να δημιουργήσουμε και έναν ζωντανό άνθρωπο για να το κάνει. Όταν μας ήρθε η ιδέα του Dr. Lektroluv, υπήρχαν πολλοί άνθρωποι που ήθελαν να την πραγματοποιήσουν, γιατί την έβρισκαν πολύ ενδιαφέρουσα. Όμως, μόλις έφτανε η στιγμή να την πραγματοποιήσουν, έλεγαν «Όχι, όχι, δεν θέλω να το κάνω, όμως η ιδέα είναι πολύ καλή». Έτσι, το έκανα εγώ και άρχισε να αναπτύσσεται! Έβαλα την μάσκα! Ήταν πολύ περίεργο για μένα να παίζω electro μουσική με αυτή, χωρίς να γνωρίζει κανένας ποιος κρύβεται από πίσω, ενώ εγώ μπορούσα να ξέρω ποιον είχα μπροστά μου! Ήταν πολύ εντυπωσιακό, πολύ τρομακτικό και έκανε αφόρητη ζέστη! Όπως καταλαβαίνεις, δεν είναι απλά μια δουλειά, είναι πάθος!

 

 

 

"Όταν βάζω την μάσκα είναι σαν να είμαι άλλος άνθρωπος, όπως οι ηθοποιοί στις ταινίες"

 

Η πράσινη μάσκα είναι μόνο ένας τρόπος προώθησης ή έχεις ταυτιστεί με τον Dr. Lektroluv  στο πέρασμα των χρόνων;


Η μάσκα δημιουργήθηκε για δύο λόγους. Πρώτα από όλα για την προώθηση της μουσικής, αλλά ταυτόχρονα ήταν και ένας τρόπος να κρύψεις το πρόσωπο και να δείξεις στον κόσμο ότι δεν έχει σημασία το ποιος είναι ο άνθρωπος. Όταν βάζω την μάσκα είναι σαν να είμαι άλλος άνθρωπος, όπως οι ηθοποιοί στις ταινίες. Κάποιος μπορεί να παίζει τον καλό ή τον κακό. Για μένα, ο Dr. Lektroluv είναι ένας τελείως διαφορετικός άνθρωπος.

 


Όμως, γιατί γιατρός και γιατί πράσινος;


Χωρίς κάποιον συγκεκριμένο λόγο. Το πράσινο χρώμα θεωρήθηκε ως ένας τρόπος να συνδυαστεί αυτή η προσωπικότητα με την electro μουσική. Η μουσική αυτή έχει κάτι το χημικό, κάτι το ηλεκτρονικό, λίγο από το στυλ των 80’s. Οπότε το πράσινο χρώμα πιστεύω της ταιριάζει. Όσον αφορά το γιατρό, ήθελα να «παίξω» με το όνομα. Δηλαδή, δεν είναι απλώς ο Lektroluv, είναι o Dr. Lektroluv. Θα μπορούσε να είναι συνταγματάρχης ή κάτι άλλο.

 


Πιστεύεις ότι κάποιοι καλλιτέχνες κρύβουν το πρόσωπό τους πίσω από μια μάσκα για να είναι δημοφιλείς;


Θεωρώ ότι ο κάθε DJ που φοράει μάσκα έχει την δική του οπτική γωνία.  Για μένα όλο αυτό ξεκίνησε σαν μια πλάκα με έναν φίλο μου. Πήγα στο πάρτι και έπαιξα με τη μάσκα. Έκτοτε, όταν πηγαίνω σε ένα πάρτι σαν Dr. Lektroluv  φεύγω και σαν Dr. Lektroluv. Δεν φοράω απλώς την μάσκα για να παίξω μουσική και μετά την βγάζω, γιατί για μένα είναι ένας ζωντανός άνθρωπος. Φυσικά, η μάσκα δημιουργεί και κάποιο μυστήριο. Δεν έχει να κάνει με την δημοτικότητα αλλά, όπως ανέφερα, πιστεύω ότι στην πραγματικότητα η ουσία βρίσκεται στην μουσική και όχι στον άνθρωπο που τη δημιουργεί. Προσωπικά, μου αρέσουν όλα τα είδη μουσικής, μου αρέσει η house, η electro… Υπάρχουν άλλοι DJ που παίζουν ένα συγκεκριμένο είδος. Για παράδειγμα, ο κόσμος δεν θα περίμενε από τον David Guetta να παίξει dubstep. Σημασία έχει η μουσική. Στην προκειμένη περίπτωση παίζει ο Dr. Lektroluv. Θα μπορούσε να ήταν ο οποιοσδήποτε…

 


Ο κόσμος μοιάζει διαφορετικός πίσω από την μάσκα, όταν δεν είσαι ο Steffan, αλλά ο Dr. Lektroluv;


Ναι, είναι τελείως διαφορετικό, διότι είσαι πίσω από την μάσκα και νιώθεις ως ένα σημείο προστατευμένος. Για παράδειγμα, εσύ βλέπεις το κοινό, όμως εκείνο δεν έχει την δυνατότητα να δει τις εκφράσεις σου, αν κλαις ή αν γελάς. Αυτό είναι ταυτόχρονα καλό και κακό. Η μάσκα σε βοηθάει να συγκεντρωθείς σε αυτό που κάνεις, να κάνεις τον κόσμο χαρούμενο, να δώσεις αξία στους ανθρώπους. Είναι σημαντικό να δίνεις αξία στο κοινό. Όταν είσαι έξω στο δρόμο δεν νιώθεις κάτι τέτοιο, οι άνθρωποι σε κοιτάνε τελείως διαφορετικά.
 

 

 

"Είναι σημαντικό να ευχαριστείς τους ανθρώπους και να τους δείχνεις ότι και εσύ περνάς καλά"

 

Έχω παρατηρήσει ότι τόσο το όνομά σου, όσο και οι χειρονομίες σου όταν παίζεις μουσική παραπέμπουν στο συναίσθημα της αγάπης. Τι ρόλο παίζει η αγάπη;


Είναι περισσότερο ένας τρόπος να δείξω την αγάπη μου στον κόσμο. Λόγω της μάσκας, το κοινό δεν μπορεί να αναγνωρίσει τις εκφράσεις μου, να δει αν χαμογελάω ή όχι. Πιστεύω ότι είναι ο καλύτερος τρόπος επικοινωνίας με το κοινό, ο καλύτερος τρόπος να τους δείξω ότι περνάω καλά και ότι ελπίζω και εκείνοι το ίδιο. Είναι σημαντικό να ευχαριστείς τους ανθρώπους και να τους δείχνεις ότι και εσύ περνάς καλά. Άλλωστε, είναι η γλώσσα του σώματος και την καταλαβαίνουν τόσο οι άνθρωποι στο Βέλγιο, όσο και οι άνθρωποι σε ολόκληρη την Ευρώπη.

 


Πώς αισθάνεσαι όταν παίζεις μουσική και το πλήθος κραυγάζει το όνομά σου;


Είναι μαγικό, πάνω από όλα! Είναι όμορφο και, φυσικά, σου δίνει αυτοπεποίθηση. Όταν το πλήθος φωνάζει το όνομά σου, είναι πολύ σημαντικό, αφού είναι και ο λόγος για τον οποίο παίζεις αυτή την μουσική. Οι άνθρωποι έρχονται στο event για τον Dr. Lektroluv. Είναι απαραίτητο και εκείνος να τους προσφέρει ένα όμορφο βράδυ, να τους κάνει να περάσουν καλά. Πιστεύω πως αυτά τα δύο στοιχεία είναι αλληλένδετα. Έτσι, όταν εκείνοι χαμογελούν δείχνουν ότι περνάνε καλά, ότι διασκεδάζουν.

 


Αντίθετα, υπάρχουν κάποιοι dj που είναι αφοσιωμένοι  στο μηχανικό μέρος και αγνοούν, εν μέρει, το κοινό.


Ναι, πιστεύω ότι αυτό συμβαίνει επειδή είναι περισσότερο μουσικοί παραγωγοί δηλαδή, ασχολούνται περισσότερο με το να συνθέτουν τα δικά τους κομμάτια και σκέφτονται περισσότερο το μηχανικό μέρος. Εγώ πιστεύω ότι η επικοινωνία με τον κόσμο είναι εξίσου σημαντική με το τεχνικό κομμάτι και προσπαθώ να επικοινωνώ μαζί τους, κυρίως με τα χέρια μου, αφού δεν μπορούν να δουν τις εκφράσεις μου. Μπορεί να έπαιζα πολύ καλή μουσική και για τον κόσμο αυτή να μην σήμαινε τίποτα ή να έπαιζα πραγματικά άσχημα και το κοινό να το απολάμβανε. Το παν για μένα είναι να κάνω τους ανθρώπους να περάσουν καλά, επειδή είναι αυτό που θέλουν μέσα στο Σαββατοκύριακο. Θέλουν να ξεφύγουν από την πραγματικότητα, να αφήσουν για λίγο στην άκρη τα προβλήματα. Αν εμένα μου δίνονται δύο ώρες σε ένα event, αυτό πρέπει να πετύχω.


Γιατί διάλεξες την electro και όχι κάποιο άλλο είδος ηλεκτρονικής μουσικής όπως, για παράδειγμα, techno? Έχει κάτι ξεχωριστό για σένα;


Έπαιζα στο παρελθόν και techno, είχα μια μεγάλη καριέρα βασισμένη σε αυτή την μουσική, όχι όμως σαν Dr. Lektroluv. Ακόμα αγαπώ αυτό το είδος μουσικής, όμως ήθελα να προωθήσω την electro, γι’ αυτό και τη διάλεξα. Όταν δημιουργήθηκε η electro, ήταν ένα dark είδος μουσικής. Ήταν περισσότερο συνδεδεμένη με τη «μόδα», παρά με τη μουσική. Οι περισσότεροι άνθρωποι την άκουγαν είτε επειδή είχε γίνει μόδα είτε επειδή ήθελαν και οι ίδιοι να ακολουθήσουν αυτό το ρεύμα. Οπότε, όταν δημιουργήθηκε ο Dr. Lektroluv, ακολούθησα ιδιαίτερα αυτό το είδος.
 

 

 

 

Γνωρίζω ότι εκτός από dj είσαι παράλληλα και μουσικός παραγωγός και μάλιστα έχεις και την δικιά σου εταιρία, LEKTROLUV RECORDS, που περιλαμβάνει καλλιτέχνες όπως, The Subs, Sound of Stereo, Mumbai Science και άλλος. Πόσο δύσκολο είναι να τα συνδυάσεις αυτά τα δύο;


Σήμερα, η αλήθεια είναι ότι δεν μπορείς να συνδυάσεις πολλές δραστηριότητες. Χρειάζεται πολύ καλή οργάνωση, επειδή δεν έχεις πολύ χρόνο να ξεκουραστείς από το Σαββατοκύριακο και να είσαι εκεί για τους καλλιτέχνες σου. Αν ταξιδεύεις ειδικά με ένα λάπτοπ συνέχεια, είναι πολύ δύσκολο να είσαι προσιτός στους καλλιτέχνες σου, ειδικά όταν και εκείνοι ταξιδεύουν επίσης πολύ. Ως ένα σημείο, όμως, βοηθάει  και αυτό, αφού με το να ταξιδεύεις και με το να παίζεις μουσική σε διάφορα μέρη του κόσμου έρχεσαι σε επαφή με ανθρώπους και έτσι μπορείς να γνωρίζεις τι τους αρέσει και τι όχι. Προωθείς την μουσική και βλέπεις πως θα αντιδράσει το κοινό, οι άνθρωποι, μάλιστα, συχνά έρχονται και μας λένε τις απόψεις τους. Μα, όσο κουραστική και αν είναι η προσπάθεια να τα συνδυάσεις δεν είναι απλά μια δουλειά, είναι κάτι που αγαπάς.

 


Έχεις ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, έχεις πάρει μέρος στα μεγαλύτερα events από το 2002, όπως στο Amsterdam Dance Event, στο I Love Techno, στο Reworks Festival. Σε ποια χώρα προτιμάς να παίζεις μουσική;


Έχω αναπτύξει ιδιαίτερους δεσμούς με κάθε χώρα. Το Βέλγιο είναι πολύ σημαντικό για μένα, εφόσον ξεκίνησα από εκεί, αλλά και η Ολλανδία επίσης, αφού οι άνθρωποι εκεί με έχουν στηρίξει πολύ στο πέρασμα του χρόνου.  Υπάρχουν και άλλες χώρες, βέβαια, όπου συνηθίζω να επιστρέφω πολύ συχνά για να παίξω μουσική όπως, για παράδειγμα η Μάλτα ή η Ιρλανδία. Είναι ένα πολύ όμορφο συναίσθημα, αισθάνεσαι ευπρόσδεκτος βλέποντας ξανά ανθρώπους από το προηγούμενο event, που σημαίνει ότι έμειναν ευχαριστημένοι, ενώ ακόμα γνωρίζεις και καινούργιους.

 


Τι μουσική έχει η ζωή σου;


Πιστεύω New Wave, που θυμίζει κάτι από 80’s. Έχει ρυθμό και χαρούμενη μελωδία.