Youropia Flag


31 Ιουλίου 2012
Ειδήσεις
Το ομορφότερο αφιέρωμα που φτιάχτηκε για το Ρίβερ, μέρος δεύτερο
Όλοι τους βιάστηκαν. Να δείξουν εικόνες, να μοιράσουν λέξεις, να ανεβάσουν κείμενα, να κρατήσουν σφιχτά τις αποκλειστικότητες, όταν με το «ποτάμι» ασχολήθηκε η μισή Ελλάδα. Η Youropia το κάνει τώρα. Τώρα που προετοιμάζεστε για την επερχόμενη γιορτή, που δικαίως, θεωρείται η μεγαλύτερη της χώρας μας. Να θυμάστε. Το βαρύ πυροβολικό φτάνει πάντα αργά. Συνεχίζω:

 Λέξεις: Κωνσταντίνος Ι. Παπαπρίλης – Πανάτσας

Φωτογραφίες: Λουκάς Ζιάρας

Runner: Κωνσταντίνος Κουλίνας
 
 
Παρασκευή 5 Αυγούστου 
 
 
Πάνος Μουζουράκης 
Ένας αληθινός showman με φωνή από χρυσάφι. Φτιαγμένος για βράδια όπως ‘κεινα στο ποτάμι. 
 
 
Θάνος Μικρούτσικος
Χρήστος Θηβαίος
Νομίζω δεν έχασα στίχο. Κάπου εδώ έχασα τη φωνή μου, ο κόσμος έχασε τον μπούσουλα, από τα καλύτερα live που έχω ζήσει με το συνδυασμό τους να τσακίζει. Ξεγύμνωσαν τον επόμενο…

 
Βασίλη Παπακωνσταντίνου
σε μία κακή εμφάνιση, κακή μέρα, με το «μπαλέτο» του να βγάζει το πρόγραμμα και δαύτον να μασάει λέξεις. Με κραυγές δεν θυμίζεις αυτό που είσαι. Με ανάγκασε να πάω, αδιαφορώντας, για σουβλάκια. 

 
Σάββατο 6 Αυγούστου 
 
Θεοδοσία Τσάτσου
Είχα ξεχάσει πως η φωνή της έχει μια κοψιά τόσο διαφορετική, μα τόσο διαφορετική. 

Κάπου εδώ, 
ξεκίνησε να ρίχνει καρέκλες. Η έμπνευσή μας να μείνει η σκηνή κάμπριο για να αεριστεί ήταν για κλάματα. Η έμπνευση όμως για φουσκωτό στρώμα ήταν θεϊκής προέλευσης. Επέπλεα στο νερό της βροχής. Οκ. 

Ελένη Τσαλιγοπούλου
Επίσης ιδιαίτερη φωνή που σε γεμίζει. Μαζί με Τσάτσου, μουσικό δέσιμο. Και πάλι μπράβο. 

 
Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας
Επιστροφή από τις λίγες. Σχεδόν για δάκρυα. Αλλά οι άντρες δεν κλαίνε. 

 
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Γιάννης Ζουγανέλης
Δημήτρης Σταρόβας
Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος
Ζηνοβία Αρβανιτίδη 
Αυτό το παρεάκι είναι η αδυναμία μου, και ο Λαυρέντης, ναι, είναι ο σουλτάνος της ελληνικής μουσικής. Δεν μπορώ να κρίνω αντικειμενικά. 

 
Κυριακή 7 Αυγούστου 
Να σας πω την αλήθεια. Δεν τις πάω τις Κυριακές του Ρίβερ. Πέρασαν τα χρόνια μου για δαύτες. Έφυγα πριν ξεκινήσουν τα live. 
Ωστόσο, άκουσα τα καλύτερα για Στέλιο και Δήμο, που έντυσε και το Φεστιβάλ με μουσικό θέμα από τη δουλειά του. 
 
 
 
 
Στέλιος Ρόκκος
Δήμος Αναστασιάδης
Professional Sinnerz 
Enola str8 

 
 
-
Αρνητικά… Ξεκινάω. Το ψαχτήρι στην είσοδο είναι κακή εικόνα. Και δεν αρμόζει σε μιαν οργάνωση που δουλεύει ρολόι για να παράγει το μεγαλύτερο φεστιβάλ εν Ελλάδι. 
Επίσης, οι καταρράκτες από κατούρημα και η οσμή τους, είναι ο χειρότερος παραπόταμος του Αλιάκμονα, και είναι κρίμα που πηγάζουν από τις μετρημένες τουαλέτες του Φεστ. Οι ουρές, πλάγια, δίπλα από τις τουαλέτες, στην πλαγιά, είναι μεγαλύτερες λόγω της κατάστασης των χώρων «υγιεινής». 
Επίσης, καλό και χρυσό το Τεκίλα, αλλά το πριόνι στις 5 το πρωί, δεν είναι αναγκαίο. Άλλωστε, οι θερμοκρασίες στο κάμπινγκ, επιτρέπουν έναν παγωμένο ύπνο με 12-14 βαθμούς τα χαράματα, και πλησιάζουν τους 50 εντός σκηνής στις 11 το πρωί.
Τέλος, κατανοώ πως οι Κυριακές δομούνται για την πιτσιρικαρία, αλλά το πρόγραμμά τους, θυμίζει πλέον Mad Awards. Το κιτς γκλαμ ενός νεκρού lifestyle, που νέκρωσε πλάι στον Κωστόπουλο. Και καλό του ταξίδι.   

 
 
+
Το Ρίβερ είναι μιαν εμπειρία που μένει γραμμένη στο πετσί σου. Για τη ζωή του, για τον κόσμο του, για τα βράδια του, για τις παρέες, για τη μουσική, για το σήκωμα της τρίχας σε στιγμές κορύφωσης, για τις χαμένες φωνές από το ντουμπλάρισμα του τραγουδιστή. Πρέπει να το ζήσεις. Γιατί το τίμημα, όταν σκεφτείς το τι θα δεις, είναι ελάχιστο. Η σωστή οργάνωση μάλιστα, μπορεί να το μετατρέψει στις καλύτερες καλοκαιρινές διακοπές των τελευταίων σου χρόνων. Το μέρος είναι φερμένο από παραμύθι, ο Αλιάκμονας είναι πύλη ενός κόσμου αλλιώτικου, και η φυλή των κατασκηνωτών, αυτή η γελαστή αγέλη, είναι ένα θέαμα μοναδικό, ένα μελισσολόι που σε περιμένει με τα χέρια απλωμένα. Κι ο χορός είναι μια προσευχή κάθαρσης, η μουσική μια καλοκαιρινή προσευχή προς τ’ αστέρια, οι νύχτες μια φωτεινή βάρκα στα νερά του ποταμού, στ’ ακροδάχτυλα της Ελλάδος. Στο Νεστόριο.  

 
 
 
 
 

*Όπου Κουλ, βάλτε με το μυαλό σας ένα χαρισματικό αγόρι, που έχει τη δυνατότητα να στήνει σκηνή στο σκοτάδι, να αποθηκεύει μπύρα σε διάφορα σημεία του σώματός του και να κοιμάται έως τη μία, όταν στη σκηνή έχει 58 βαθμούς Κελσίου. (136,4 Φαρενάιτ για τους αμέτρητους υπερατλαντικούς φίλους μας, που τα έχουν κάνει μαντάρα σε κάθε μονάδα μέτρησης.)
 
 
 
 
 
Δείτε εδώ το πρώτο μέρος