Youropia Flag


17 Σεπτεμβρίου 2012
Ειδήσεις
Ο Στέλιος του Κυρ-Γιάννη
Ή Νυμφαίο – Νάουσα – Θεσσαλονίκη – Αθήνα...

Κείμενο, φωτογραφίες Κωνσταντίνος Ι. Παπαπρίλης - Πανάτσας



Κι ανηφορίσαμε. Στο Γιαννακοχώρι. Της Ημαθίας. Γιατί εκεί επέλεξε ο Κυρ-Γιάννης Μπουτάρης να βγάζει το κρασί του. Εκεί βολεύτηκε, εκεί ανακάλυψε την ευλογημένη του γη, από τον Άνθιμο φυσικά, κι απ’ εκεί αποφάσισε να αφήνει τον κόσμο να δοκιμάζει τις γεύσεις του.


Το χαϊδεύουν το σταφύλι εκεί πέρα, αλήθεια. Στο «κολλέγιο» της Νάουσας. Στο χωριό που φυλά κρυμμένα τα μυστικά κελάρια με το μαγικό φίλτρο. Και ξέρετε, θα μπορούσα να αφιερώσω μερικές εκατοντάδες λέξεις, αράδες κειμένου, να σας περιγράψω πως κάνουν το κρασί στον Κυρ – Γιάννη.


Δεν το βρίσκετε άδικο; Τσάμπα ζαλάδα. Το επίθετό τους είναι «Μπουτάρης». Τι άλλο μπορούν να κάνουν καλύτερα; 

 

 

 

 

Ο γιος του Κυρ-Γιάννη


Μας κάλεσε ο Στέλιος. Με ένα «καλά κρασιά» ιντερνετικό, να σκάσουμε μύτη τις μέρες του τρύγου τους. Τι άλλο θέλαμε;


Τον γνωρίσαμε. Γι’ αυτό θα ‘ταν καλύτερα να σας εξηγήσω καλύτερα τον τρόπο σκέψης του. Γεμάτος από παραστάσεις, με χρόνια στην Αμερική και στους λοιπούς σύγχρονους εμπορικούς δρόμους του κρασιού, άραξε για να φτιάνει μερικές από τις ομορφότερες ετικέτες made in Greece. Ο χαρακτήρας του που λέτε, έγινε σαν το κρασί στα γαλλικά, δρύινα βαρέλια. Και τα μερικά αμερικάνικα. Υπομονετικός και άνετος, γνήσιος Σαλονικιός, χαλαρός, με τρία και τέσσερα λάμδα. Ό,τι ψάχναμε δηλαδής.

 


Ο αμπελώνας


Με το ξινόμαυρο να καλύπτει το 70%, την γνήσια ποικιλία της περιοχής με την πανίσχυρη γεύση και τα «γαλλικά» με 20% Μερλό (Merlot) και 10% Σιρά (Syrah)
Η παραγωγή φτάνει τις 700.000 φιάλες το χρόνο. Μπόλικο κρασί. Και κάτι ακόμα. Ο αμπελώνας δίνει δουλειά σε 15 μόνιμους κυρίως από την περιοχή, που μαστίζεται από την ανεργία και στην εποχή του τρύγου, οι 15 διπλασιάζονται. Ας μην ξεχνιόμαστε, καιροί που είναι.

 

«Το σταφύλι είναι…
προϊόν του ήλιου.
Και το κρασί…
Το παιδί που μεγαλώνει στο σκοτάδι.»

Κτήμα Κυρ-Γιάννη

 


Η σούπερ σταρ του αμπελώνα είναι η «Κούλα». Από το Κουλέ, που σημαίνει πυργίσκος. Θα παραθέσω φωτογραφία γιατί θα ήταν τραγικά κουραστικό να σας περιγράψω την αίσθηση φινέτσας που αποπνέει. Κτισμένη από τον τσιφλικά της περιοχής, για να εποπτεύει τα κτήματά του. Κάπου στο 1821.

 

 

Η κουβέντα


«Βλέπετε το μέρος; Είναι ένας μικρός παράδεισος. Η οικογένεια μου είναι στην Αθήνα. Κι έτσι, ανεβοκατεβαίνω συνέχεια. Τι να κάνω;  Αφού παντρεύτηκα Αθηναία ρε γαμώτο…»


Και συνεχίζει. «Κάποτε μέναμε μόνιμα στην Κούλα. Μπορεί να μείνει ολόκληρη οικογένεια. Ο αδερφός μου έμεινε τρία χρόνια. Και μετά έφυγε τρέχοντας. Τώρα πήγε Κίνα…»


«Εγώ έμενα στην Κούλα 3 βράδια τη βδομάδα. Φύση… Άλλο πράγμα. Κάποια στιγμή ανακάλυψα μια κουκουβάγια πάνω μου, την ώρα που κοιμόμουνα. Κι έπειτα ένα φίδι, βατράχια… Φύση.»

 

Για το κρασί τους


«Η οικογένειά μου κάνει κρασιά ανέκαθεν. Τη δουλειά τη ξεκίνησε ο προπάππους. Το 1879. Θεσσαλονικιός. Νυμφαιώτης καλύτερα. Κι η Θεσσαλονίκη ήταν κοσμοπολίτικη εκείνα τα χρόνια. Αγόραζε μπουκάλια σαμπάνιας και τους έβαζε ετικέτα. Το κρασί του ήταν λοιπόν «Μπουτάρης». Εμφιάλωσε πρώτος κρασιά. Το πρώτο οινοποιείο, στην περιοχή που βρισκόμαστε ήταν μέσα στη Νάουσα. Down Town Νάουσα.»


«Κι ήρθε ο καιρός του πατέρα μου. Τότε, ξεπατώναν τα χωράφια για να βάλουν ροδάκινα. Τους έβγαιναν καλύτερα στις πράξεις. Ο πατέρας μου είπε πως «αν συνεχίσουμε έτσι, δε θα μείνει αμπέλι…» Κι έτσι, ήρθε να πάρει το κτήμα, να το ‘χει σίγουρο. Για την παραγωγή του και για να δείξει στους ντόπιους πως το αμπέλι έχει μέλλον. Εκείνον τον καιρό αγόρασε ένα δάσος, ένα μεγάλο τσιφλίκι. Το ’67. Κι έκανε αμπέλι.»



Για την ποιότητα του αμπελώνα


«
Το αμπέλι μας είναι λίγο κολλέγιο. Ακόμα και στον τρύγο. Ξέρουμε τι βγάζουμε. Ξέρουμε τι μας δίνει. Ξέρουμε τι παίρνουμε. Το αμπέλι είναι μαραθωνοδρόμος. Κενυάτης αθλητής. Όχι σπρίντερ. Πρέπει να αποδώσει στο μέλλον. Θα σου δώσει στα 50 του στα 60. Όταν βάζω αμπέλι, δε το βάζω για το παιδί μου, το βάζω για το εγγόνι μου.» Το μεγαλύτερο τμήμα της παραγωγής του Κυρ-Γιάννη βασίζεται στο Αμύνταιο της Δυτικής Μακεδονίας.


«Το Αμύνταιο… Το Αμύνταιο είναι τόσο ενδιαφέρουσα περιοχή. Με το μικροκλίμα του. Το έδαφός του, η δροσιά, η αλλαγή στη θερμοκρασία, οι 4 λίμνες του. Βγάζει μοναδικό κρασί. Και πλέον, έχει τόσο καλούς παραγωγούς η περιοχή τους.»

 

 

«Φέρτε κρασί και γυναίκες. Κέφι, γέλιο και χαρά.
Και αφήστε τα κηρύγματα και τη σόδα για αύριο.
»

Μπάιρον ft. Χάρης Ραϊτσίνης

 

 

Για την «διάσπαση» των αδερφών Μπουτάρη


«Τα αδέρφια μαλώσαν, τα χωρίσαν. Ο ένας ήθελε ένα μεγάλο κομμάτι της πίτας ενώ ο άλλος ήθελε όλη την πίτα. Αυτό αρκεί. Ο πατέρας μου ήθελε να δημιουργήσει υγιή ανταγωνισμό στην περιοχή. Κι αυτό έκανε. Δεν πρέπει να μένεις μόνος…»

 

 

Η κουβέντα συνεχίστηκε. Με ένα ποτήρι ''Σαμαρόπετρα'' για παρέα, αύριο το part two...


 

Αποστολή: Πέτρος Γιώβης, Κωνσταντίνος Κουλίνας, Χάρης Ραϊτσίνης, Κωνσταντίνος Παπαπρίλης Πανάτσας