Youropia Flag


23 Σεπτεμβρίου 2011
Ειδήσεις
Μια βραδιά στη Dodo Gallery
Ιστορίες που κάτι έχουν να μας πουν. Όλες μέσα από τον φακό νέων δημιουργών. Η Youropia ήταν εκεί.

Συνέντευξη στον Άρη Μυρίσκο,  Φωτογραφίες: Πάνος Παπαϊωάννου

 

Την Τετάρτη 20/9 στην Dodo Gallery η φωτογραφική ομάδα της σχολής Stereosis έκανε τα εγκαίνια της έκθεσής της. Νέα ταλαντούχα παιδιά ένωσαν τις στιγμές τους κι έφτιαξαν ιστορίες. Δε θα μπορούσαμε να λείψουμε.

 

Η κυρία Κάρμεν Πολυδώρου που ανέλαβε την επιμέλεια της έκθεσης, με χρόνια εμπειρίας σπουδών και δουλειάς σε Αμερική και Ελλάδα, μαζί με τον ταλαντούχο Δημήτρη Γκατζόφλια που συμμετείχε στην έκθεση μας περίμεναν εκεί κι αφού μας πρόσφεραν ένα ποτήρι κρασί και μας ανέλυσαν μερικά έργα μας έσυραν κάπου πιο ήσυχα πάνω στο γραφείο της Gallery για να μας πουν μερικά λόγια για φωτογραφικές σειρές…φωτογραφικές ιστορίες…και όχι μόνο.

 

 

 

 Αρχικά θέλω να μας πείτε δυο λόγια για την έκθεση. Πως ξεκίνησε; Δημήτρη είναι η πρώτη σου φορά που εκθέτεις τις φωτογραφίες σου;

 

κ. Κάρμεν: Αρχικά έπρεπε να δούμε αν υπήρχε το κατάλληλο υλικό για να στηθεί μια τέτοια έκθεση και στην συνέχεια πως και που θα μπει το καθένα. Το ένα έφερε το άλλο. Είδαμε ότι έγινε καλή δουλειά και αφού υπήρχε κάτι δυνατό αποφασίσαμε να το κάνουμε. 

 

 Δημήτρης: Αν και έχω συμμετάσχει σε project της σχολής μου είναι η πρώτη φορά που συμμετέχω σε μια τέτοια πρωτότυπη έκθεση.

 

Η έκθεση μοιάζει σαν μια φωτο-ιστορία. Εσύ Δημήτρη έχεις έρθει σε επαφή και σε συνεργασία με τους υπόλοιπους φωτογράφους για το συγκεκριμένο γενικό αυτό αποτέλεσμα ή ο καθένας έχει συμβάλει ξεχωριστά;

 

Είμαστε όλοι συμφοιτητές στην ίδια σχόλη στην Stereosis και μάλιστα μέσα από το συγκεκριμένο workshop δεθήκαμε πολύ. Ήταν μια ομαδική δουλειά. 

 

 

 

 

“ Είναι ένα ημερολόγιο. Όλες οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες και επεξεργασμένες με iPhone. Συνήθως βλέπουμε πιο αυστηρά πορτραίτα αλλά εγώ επίτηδες το έκανα έτσι γιατί ήθελα να βγάζει έναν αυθορμητισμό. Ο καθένας βλέποντας το μπορεί να φτιάξει τη δικιά του ιστορία. Η δυσκολία θα έλεγα  ήταν στο να το συνθέσουμε έτσι ώστε να έχει μια ισορροπία το έργο τόσο χρωματικά όσο και θεματικά.”  

 

Δημήτρης Γκατζόφλιας

 

Τι αξίζει να φωτογραφηθεί; Είναι συνήθως κάτι συγκεκριμένο ή και ένα απλό καθημερινό πράγμα μπορεί να τραβήξει το μάτι του φωτογράφου σε μια μόνο συγκεκριμένη στιγμή;

 

κ. Κάρμεν: Θα μπορούσε να πει κανείς τα πάντα και τίποτα. Το τι επιλέγουμε να φωτογραφήσουμε κάποια στιγμή, πως επιλέγουμε να το φωτογραφήσουμε και ο τρόπος που το παρουσιάζουμε ώστε να έχει την κατάλληλη συναισθηματική φόρτιση για να δει και ο θεατής κάτι διαφορετικό, αυτό δείχνει τι αξίζει να φωτογραφηθεί. Η φωτογραφία είμαι μια επιλογή.

 

Δημήτρη τι είναι οι φωτογραφίες για σένα. Είναι η βασική σου ασχολία, μια δεύτερη δουλειά, ένα χόμπι;

 

 Η φωτογράφηση θα ήθελα να γίνει η κύρια ασχολία μου. Αλλά αυτό που έχει κύρια σημασία για μένα και για τους περισσότερους φαντάζομαι, είναι το ότι εκφράζομαι μέσα από την φωτογραφία αλλά και οι εμπειρίες που αποκτώ. 

 

 

“Σε κάθε κομμάτι έπρεπε να προσπαθώ να βρω και να ξεχωρίσω ποια είναι τα κομμάτια του ενός και ποια του άλλου. Είναι φοβερή δουλειά για μένα.”

 

Κάρμεν Πολυδώρου

 

Για την τέχνη κυριαρχεί μια άποψη ότι σε δύσκολες περιόδους ακμάζει, ίσως και περισσότερο από ότι σε καιρούς που επικρατεί μια ισορροπία. Ποια είναι η γνώμη σας. Συμφωνείτε; 

 

κ. Κάρμεν: Σίγουρα σε δύσκολους καιρούς η τέχνη ακμάζει, όχι όμως περισσότερο από ότι σε κανονικές περιστάσεις. Απλώς ίσως τότε κυριαρχεί η ανάγκη για την τέχνη και μια δύσκολη περίοδος μας αναγκάζει να πάμε βαθιά στο ποιοι είμαστε, τι κάνουμε, στο πως ζούμε και στο πως δημιουργούμε

 

Αυτά τα χρόνια που η χώρα μας αντιμετωπίζει μια σοβαρή οικονομική κρίση ένα επάγγελμα σαν το δικό σας επιβιώνει; Εσύ Δημήτρη έχεις σκεφτεί ποτέ να δουλέψεις στο εξωτερικό που πιθανότατα να υπάρχουν καλύτερες συνθήκες και ένα πιο πρόσφορο έδαφος για να προωθηθεί η δουλειά σου; Πως αντιμετωπίζουν οι σήμερα Έλληνες την δουλειά του φωτογράφου; Υπάρχει η επιθυμητή ανταπόκριση από το κοινό;

 

Δημήτρης: Σίγουρα είναι δύσκολο να βγάζεις αρκετά χρήματα ώστε να ζεις από αυτό το επάγγελμα. Θα με ενδιέφερε να φύγω κάποια στιγμή στο εξωτερικό, εκεί λειτουργεί καλύτερα η καλλιτεχνική φωτογραφία.. 

 

κ. Κάρμεν: Την εικόνα σαν εικόνα την ζητάμε όλοι, το θέμα είναι τι κάνουμε με την φωτογραφία, πως την βλέπουμε και πως την “ανοίγουμε” σήμερα το 2011. Δεν μπορούμε να μένουμε πίσω στις δεκαετίες του 50 και του 60. Tώρα το σχετικά με το ελληνικό κοινό νομίζω ότι όλοι μαθαίνουμε. Όλοι πρέπει να μάθουμε το τι σημαίνει σύγχρονη τέχνη.

 

Υπάρχουν σήμερα στην Ελλάδα οι κατάλληλες πρακτικές για να ενθαρρύνουν και να αναδείξουν τα ανερχόμενα ταλέντα; Π.χ από την μεριά της εκπαίδευσης. Υπάρχουν αρκετές και κατάλληλες σχολές; 

 

Δημήτρης: Θεωρώ ότι ο κόσμος έχει ενδιαφέρον. Δηλαδή αυτοί που ενδιαφέρονται ‘πηγαίνουν στις σχολές, έρχονται στις εκθέσεις και μου αρέσει που στην Θεσσαλονίκη ειδικά αυτό το φαινόμενο είναι έντονο. Αλλά άσχετα με τις σχολές η απορρόφηση είναι ένα διαφορετικό θέμα και δεν ξέρω αν γίνεται εύκολα, και πόσο εύκολα μπορεί κάποιος να αξιοποιήσει το ταλέντο του να εξελιχθεί και να σταθεί οικονομικά από αυτό. 

 

κ. Κάρμεν: Πολύ δύσκολα. Η τέχνη είναι ένα κομμάτι με το οποίο τρέφει κανείς την ψυχή του, δίνει πολύ από τον χρόνο του και την δύναμή του όμως δεν πρέπει να μένει κάποιος μόνο στην ψυχή του. Αυτό είναι μόνο το κίνητρο και δεν θα πρέπει να μένουμε εκεί αλλά να ανοιχτούνε ορίζοντες.

 

 

Δημήτρη πρόκειται να δούμε την δουλειά σου και σε κάποια άλλη έκθεση σύντομα μετά από αυτήν;

 

Η φωτογραφία όπως είπα και παραπάνω με εκφράζει, το συγκεκριμένο workshop θα ήθελα να το συνεχίσω όσο πιο πολύ γίνεται αν η κυρία Κάρμεν ενδιαφέρεται να συνεργαστούμε.

 

κ. Κάρμεν:  Φυσικά, εγώ είμαι πάντα εδώ.

 

 

βαλια.στ, 24-09-2011 18:55
καταπληκτική δουλειά παιδιά. υπέροχες φωτογραφίες και εξαιρετική συνέντευξη. συγχαρητήρια.