Youropia Flag


27 Νοεμβρίου 2012
Ειδήσεις
Γαβριήλ Ψαλτάκης, Το κορίτσι στον τοίχο
Έσκασε το χείλι μου. Γεμάτη γλύκα αυτή η ιστορία. Από τη γλύκα την παιδιάστικη, εκείνη που βούτηξε στις αναμνήσεις μιας παιδικής ηλικίας που απομακρύνεται. Και πίσω της ο Γαβριήλ. Ο τεχνίτης μιας νέας εποχής. Ο «Ανιματέρ».

Συνέντευξη:
Κωνσταντίνος Ι. Παπαπρίλης Πανάτσας
 

 

Μ’ άρεσε το «Ανιματέρ». Φέρνει σε κάτι γαλλικό. Νοσταλγικό. Άρα, ξεκινάω:



Κρίση. Έκανε καλό ή κακό η ρουφιάνα; Ποια τα αποτελέσματά της τελικώς;


Η κρίση, Κώστα, από μόνη της είναι πάντα αρνητική. Αλλά ο άνθρωπός που προσπαθεί και σκέφτεται λογικά μέσα στην παραφροσύνη των καιρών, εκμεταλλεύεται τα λάθη του και προσπαθεί για κάτι καλύτερο. Στη χώρα μας αρχίζει σιγά, σιγά να αλλάζει κάτι. Το πιστεύω. Πιστεύω ότι πάντα, μέσα σε μια κρίση, αρχίζουμε να αποκτούμε μιαν άλλη λογική, μιαν άλλη ηθική. Η κρίση, σίγουρα, θα μας φέρει πιο κοντά. Και θα καθαρίσουμε από το μυαλό μας, τι είναι σημαντικό και τι αχρείαστο. Είμαι αισιόδοξος ότι εμείς, οι νέοι, θα στραφούμε σε πιο αξιοκρατικά μοντέλα, σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Παλιά, βγαίναμε για έναν καφέ με τους φίλους μας και συζητούσαμε το τι είδαμε στην τηλεόραση. Δεν ενδιαφερόμασταν για την ουσία για τον τρόπο που ζούμε πραγματικά, αλλά για το πως ζούνε οι άνθρωποι μέσα στο κουτί. Ναι, έχει αρχίσει να αλλάζει. Ο κόσμος μιλά για τα προβλήματα του, θέλει να ακούσει ιστορίες. Ιδέες διαφορετικές. Και ψάχνει τρόπους να ενωθεί κοινωνικά με άλλους ανθρώπους. Νομίζω ότι αυτό είναι θετικό. Αργά η γρήγορά θα μας πάει σε μία διαφορετική νοοτροπία πάνω στον τρόπο που ζούμε ή θέλουμε να ζούμε.

 




Οι δημιουργικοί άνθρωποι έχουν τώρα την ευκαιρία να πουν τις ιστορίες τους. Να φτιάξουν πράγματα που θα μείνουν στο χρόνο.

 

 

 

Δημιουργικότητα. Μας άφησε για τα ξένα; Υπάρχει ακόμα σ' αυτό τον τόπο;


Στις μεγάλες κρίσεις, πάντα, γίνονται δημιουργικά πράγματα. Αν έλειπε η δημιουργικότητα σε αυτές τις περιόδους, πιστεύω πως ο άνθρωπος δεν θα ξεχώριζε από τα ζώα. Σίγουρα υπάρχουν ελάχιστα χρήματα και υλικά αυτήν την περίοδο, μα βλέπουμε πως οι δημιουργοί προσπαθούν, έστω, με τα πενιχρά μέσα που διαθέτουν. Και κάποιοι από αυτούς καταλήγουν σε μικρά διαμαντάκια… Δημιουργικότητα, στην τέχνη ιδιαίτερα, σημαίνει να φτιάχνεις από το τίποτα. Από ένα σκουπίδι, κάτι όμορφο. Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα πυροδοτεί την έμπνευση. Οι δημιουργικοί άνθρωποι έχουν τώρα την ευκαιρία να πουν τις ιστορίες τους. Να φτιάξουν πράγματα που θα μείνουν στο χρόνο.

 


Κι αν ξεκινήσει η επιστροφή στη γη; Αν γίνουμε αγρότες; Πως θα σου φαινόταν η τράμπα;


Στη χώρα μας, για πολλές δεκαετίες, ζούμε μια συστηματική υποβάθμιση της εργασίας του αγρότη. Γενικότερα, στην Ελλάδα, δεν έχουμε… κουλτούρα εργασίας. Δεν σεβόμαστε την εργασία. Στην Ολλανδία, στο Βέλγιο και σε λοιπές χώρες, πολλοί αγρότες είναι άνθρωποι με μεταπτυχιακά, που ξέρουν να χειρίζονται την νέα τεχνολογία, ενημερώνονται συνέχεια και πάνω από όλα αγαπάνε την δουλειά τους και την γη. Στην Ελλάδα, τα ΜΜΕ και οι κυβερνήσεις έφτιαξαν ένα προφίλ αγρότη. Ο τεμπέλης και ο άξεστος. Που κάνει μια υποδεέστερη εργασία και διαθέτει έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Όλοι οι νέοι της επαρχίας, πριν λίγα χρόνια δεν ήθελαν να φτάσουν στο χωράφι. Γιατί; Γιατί τους είχαν περάσει στο κεφάλι πως δεν είναι… καλή δουλειά. Καθισμένοι στις καφετέριες και περιμένοντας να μπουν στο Δημόσιο… Βέβαια, φταίνε εξίσου και οι ίδιοι οι αγρότες που άφησαν τους εαυτούς τους να εξαπατηθούν από κυβερνήσεις και μέσα, διαλέγοντας έναν δρόμο άσχημο. Πλέον όμως αυτό αλλάζει. Φίλοι μου, πτυχιούχοι, έχουν επιστρέψει, και μου λένε πως είναι σχεδόν ευτυχισμένοι! Νομίζω πως η καλλιέργεια της γης είναι ο τρόπος που θα μας βγάλει έξω από πολλά προβλήματα.

 


Animation - Έκρηξη του Ίντερνετ. Τι έχει να προσφέρει ο συνδυασμός; Και τι καθένα από δαύτα, ξέχωρα;


Η άνθηση του animation τα τελευταία χρόνια είναι εκπληκτική και σε αυτό έχει βοηθήσει σημαντικά το Ίντερνετ. Η επικοινωνία με τον κόσμο αλλά και μεταξύ καλλιτεχνών είναι πιο εύκολη από ποτέ. Υπάρχει ενδιαφέρον για το animation και στην χώρα μας, αλλά αυτό σίγουρα δεν μεταφράζεται σε θέσεις εργασίας και, συνεπώς, σε καλύτερη παραγωγή ταινιών. Ελπίζω στο μέλλον να επενδύσουν και οι εταιρίες που απέμειναν καθώς το κοινό, ενδιαφέρεται κάθε μέρα και περισσότερο.

 

 

 

 

 


Το κορίτσι... Μήπως κρύβει προσωπική ιστορία;


Σε κάθε σενάριο που γράφω, ο κεντρικός χαρακτήρας έχει χαρακτηριστικά μου.  Τους υπόλοιπους χαρακτήρες, τους έχω συναντήσει στην πραγματικότητα μου και μέσα στο σενάριο, τους προσαρμόζω. Όλοι οι χαρακτήρες, κατά κάποιο τρόπο, είναι αληθινοί και έχουμε συναντηθεί κάπου, κάποτε… Το «Κορίτσι στον τοίχο» το σκέφτηκα όταν περνούσα καθημερινά από μονότονους, βαμμένους με γκράφιτι τοίχους, για να πάω στη δουλειά. Γιατί, λοιπόν, να μην αλλάξω τη μονότονη πραγματικότητα προς το καλύτερο; Έτσι σκέφτηκα τον βαριεστημένο άντρα, εμένα, να πιάνει συζήτηση με ένα γκράφιτι που ζωντανεύει… Μέχρι που σκέφτηκε και η γυναίκα μου, το κορίτσι απέναντι και τα λουλούδια. Να θυμάσαι, μια γυναίκα πάντα κάνει τα πράγματα πιο όμορφα και γλυκά…


Το μήνυμα που ήθελα να περάσω στην αρχή ήταν αυτό της. Το σενάριο, στο πεντάλεπτό του, χρειαζόταν ένα φορέα που θα… σπρώχνει αυτήν την αλλαγή. Ήθελα και εκείνο τον καιρό να κόψω το τσιγάρο, οπότε κόλλησε.


Πλέον έχω κόψει το τσιγάρο...

 

 

 

Όλοι οι χαρακτήρες, κατά κάποιο τρόπο, είναι αληθινοί και έχουμε συναντηθεί κάπου, κάποτε…

 

 


Τι ελπίζεις; Τι έμεινε για το μέλλον;


Όνειρα μεγάλα δεν έχω, ειδικότερα στους καιρούς που ζούμε. Εύχομαι να συνεχίσω να ζω δουλεύοντας σε αυτόν το χώρο και να μην αναγκαστώ να ακολουθήσω ένα επάγγελμα που δεν θα το αγαπώ. Από εκεί και πέρα, βλέπουμε…

 


H Αγορά στην Ελλάδα. Τα πιστόλια, το κυνηγητό, οι περικοπές;


Η κατάσταση στην Ελλάδα ήταν που ήταν δύσκολη… Τώρα όμως, έχει γίνει χάλια. Πρέπει οι άνθρωποι της εξουσίας, να δουν το πρόβλημα με σοβαρότητα. Ο λαός δεν είναι ένα νούμερο, αλλά ανθρώπινες ψυχές. Κάθε μέρα στα κανάλια, οι κυβερνήσεις παίζουν λες και είναι ένας θίασος, ένα θέατρο του παραλόγου. Πολλοί άνθρωποι που συντηρούν οικογένειες έχουν ήδη βρεθεί εκτός εργασίας. Χωρίς χρήματα και με άδειο στομάχι, τίποτα καλό δεν γίνεται. Ελπίζω στη συνεργασία των ανθρώπων ακόμα σε έργα της τέχνης που θα εμπνεύσουν τους αγώνες για ένα καλύτερο μέλλον…


Ο χρόνος θα δείξει…

 


Πες μου ό,τι άλλο θέλεις εσύ να φανεί. Οτιδήποτε.


Οι ταινίες μου, έχουν όλες τους πραγματοποιηθεί χωρίς χρήματα. Όλοι οι συντελεστές είναι ερασιτέχνες και φίλοι μου. Είναι μια συλλογική δουλειά και τους ευχαριστώ όλους για την πολύτιμη βοήθεια τους. Αυτή την περίοδο, προσπαθώ να υλοποιήσω νέες ιδέες μου. Η συνέχεια σε λίγο καιρό στο youtube… Επιμένω στην ιντερνετική, δωρεάν προβολή για όλους…

 

 

 

Ο κόσμος μιλά για τα προβλήματα του, θέλει να ακούσει ιστορίες. Ιδέες διαφορετικές. Και ψάχνει τρόπους να ενωθεί κοινωνικά με άλλους ανθρώπους. Νομίζω ότι αυτό είναι θετικό. Αργά η γρήγορά θα μας πάει σε μία διαφορετική νοοτροπία πάνω στον τρόπο που ζούμε ή θέλουμε να ζούμε...